Πέμπτη, 15 Αυγούστου 2013

Είμαστε όλοι επιβάτες

Γεια σου πιτσιρίκο. Μπορώ να βρίσω; Μάλλον μπορώ, με δεδομένες τις χριστοπαναγίες που ρίχνεις κατά καιρούς – βοήθεια μας, μέρες που είναι κιόλας. Αρχίζω λοιπόν:

Ρε καθίκια, ξεχάσατε ρε γαμημένοι πώς είναι να είσαι 18 χρονών; Ξεχάσατε, είμαι σίγουρος…

Ξεχάσατε πώς νιώθεις να θες να ακολουθήσεις το ένστικτό σου, να κάνεις μια αψυχολόγητη μαλακία για να την διηγηθείς στους φίλους σου ή για την αδρεναλίνη.

Ξεχάσατε, όσοι από εσάς είχατε την τύχη να το νιώσετε βέβαια, γιατί πλέον έχω αρχίσει και πιστεύω ότι ίσως να ήταν μια μειοψηφία που ήθελε να ζήσει. Αυτό και άλλα τόσα πράγματα που σημαίνουν να είσαι νέος.

Οι υπόλοιποι γεννημένοι ΟΝΝΕΔίτες και ΠΑΣΟΚάκια, περιμένοντας να τελειώσουν την κωλοσχολή, αφού μπουν βέβαια, και να διοριστούν. Και αν δεν την τελειώσουν, έχει ο θεός και ο μπαμπάς και κάτι θα γίνει και για μας.

Μην ξεχνάμε λαστ μπατ νοτ λιστ τους ΚΝίτες, που αν δεν τους πει το κόμμα να γαμήσουν δεν τους σηκώνεται.

Μαλάκες, μια χώρα βολεμένων από την κούνια τους μέχρι πρόσφατα που μας χάλασε το γλυκό και μπήκε το αυγό στον κώλο, δεν είχε ξεκολλήσει κανείς το στόμα του από τις εκατοντάδες κατουρημένες ποδιές που καλούταν καθημερινά να φιλήσει για να πάει μετά για καφέ και να ανοίξει και μπουκάλι το βράδυ στο καλό το μαγαζί, και να διηγηθεί πόσο γαμάτα τα πέρασε το καλοκαίρι στη Μύκονο και τι γαμάτος που είναι ο καφές στο ΝταΚάπο και πώς θα πάει διακοπές Αράχωβα τον Δεκέμβρη.

Θα μου πεις τώρα ξεκόλλησε το στόμα από τις ποδιές; Όχι βέβαια, πρώτα πρέπει να ξεκολλήσει το μυαλό από τον βούρκο και από τη μαλακία που το δέρνει με σιδερόβεργα… Μάλλιασε η γλώσσα μου να μιλάω στους αριστερούς για απεργία διαρκείας γαμώ τον χριστό μου, μάλλιασε…

Τι σκατά να έχουν εκεί μέσα και να μην μπορούν να συλλάβουν τη διαφορά μεταξύ της απεργίας στην εποχή της βιομηχανικής επανάστασης που αρκούσαν 2-3 μέρες για να ιδρώσει ο εργοδότης που έχανε τις μπίζνες του, και της εποχής της Ελλάδας του 2000 που είναι όλοι δημόσιοι υπάλληλοι και δεν τρέχει τίποτα και 2 εβδομάδες να απεργήσουμε;

Οι άλλοι κάθονται ακόμα και αναλύουν αν τα έλεγε καλύτερα ο Κροπότκιν ή ο Μπακούνιν, αν είχε δίκιο ο Λένιν ή ο Τρότσκι (εκτός από το ΚΚΕ που πιστεύει στον Στάλιν).

Καλά, ρε παπάρες, αυτοί δεν έλυσαν με τις ιδέες τους τα προβλήματα του τότε, θα λύσουν τα προβλήματα του τώρα;

Η πρακτική σκέψη πέθανε νωρίς σε αυτόν τον τόπο. Κλείστε τη γαμημένη τη χώρα, ρίχτε τους διακόπτες επ’ αορίστω, αυτό είναι απεργία. Πρόβατα.

Γι’ αυτό, μαλάκες μου, τώρα που μας φόρτωσαν στα τρόλεϊ και μας πάνε, και δεν έχουμε φράγκα για εισιτήριό, χεζόμαστε όλοι επάνω μας.

Δεν ξέρω ποιο είναι πιο τρομακτικό, το ότι δεν ξέρουμε που μας πάνε ή ότι κάποια στιγμή θα πηδάμε εν κινήσει και θα προσγειωνόμαστε με τα κεφάλια;

Όταν ξεκίνησε αυτή η φάση είχα πει το εξής: Δεν θα μας γαμήσουν με τη μία, θα μας πάνε όπως πήγαν οι ναζί τους Εβραίους. Πρώτα θα μας εξαντλήσουν σιγά αλλά σταθερά, και σε κάθε νέο χαμηλότερο στάδιο θα μας αφήνουν να προσαρμοζόμαστε – απευαισθητοποίηση. Και μετά πιο κάτω, και ξανά.

Στο τέλος θα μας φορτώσουν στα τρένα, και όταν θα φτάσουμε μετά από το ταξίδι, νηστικοί και κουρασμένοι, εξαντλημένοι και απελπισμένοι, δεν θα μπορούμε να κουνήσουμε ρούπι.

Έτσι και έγινε τελικά, και δεν μας έχουν ακόμα ξεφορτώσει στον προορισμό μας. Εκεί να δεις γλέντια. Δεν είναι η ιστορία που επαναλαμβάνεται, είναι απλά ότι οι μαλάκες την πατάνε, κανόνας της φύσης η οποία ως γνωστόν δεν έχει ιδέα από ιστορία.

Αλλά καθόμαστε και κάνουμε κριτική και αναλύουμε γιατί ένα παιδί πήδηξε να γλιτώσει από τον εισπράκτορα, οι μεν γιατί ήταν τζαμπατζής και αλήτης και οι δε γιατί φταίει η πλουτοκρατία, το παγκόσμιο κεφάλαιο και οι εβραιομασσόνοι.

Απλό: Γιατί ήταν 18 χρονών ρε μαλάκες, μαλάκες του κερατά, όργια ανεγκέφαλα! Κανένας σας δεν θυμάται πώς ήταν 18 χρονών;

Κανένας. Άντε γαμηθείτε όλοι σας λοιπόν.

(Αγαπητέ φίλε, το βρίσιμο επιβάλλεται. Το ζητάει και η ημέρα. Έλληνες είμαστε. Αν δεν βρίσουμε της Παναγίας, πότε θα βρίσουμε; Σας αφιερώνω την εικόνα της Παναγίας που μου έστειλε ένας φίλος αναγνώστης, με αφορμή την «Παναγιά την Χρυσαυγίτισσα». Είναι στο πλευρό μας.)

Δεν υπάρχουν σχόλια: