Δευτέρα, 25 Μαρτίου 2013

Η συνέντευξη του Γιώργου Ντασιώτη στον "Αναπνευστήρα"

Α: Λέγεται, κατά κοινή ομολογία, ότι η Κρίση είναι παγκόσμια. Κάτι που σημαίνει ότι αυτό που βιώνει κάθε χώρα ξεχωριστά έχει ορισμένα κοινά χαρακτηριστικά και αιτίες για όλη την υφήλιο. Ωστόσο, κάθε χώρας το πρόβλημα γιγαντώνεται και από τις δικές της αδυναμίες. Μια από αυτές είναι για την Ελλάδα η κομματοκρατία. Δηλαδή, η αναξιοκρατία και η πειθαρχία σε κομματικές επιταγές (η λεγόμενη «γραμμή»). Με αυτό δεδομένο και γενικά μιλώντας, πόσο κολακευτικό είναι για έναν υποψήφιο για αξίωμα σε ΟΤΑ να παίρνει «χρίσμα» από κομματικό μηχανισμό;

Γ.Ν.: Καταρχήν να συμφωνήσω ότι η Κρίση είναι παγκόσμια. Να διευκρινίσω, όμως, ότι κατά τη γνώμη μου δεν είναι οικονομική. Μπορεί να τη βιώνουμε ως οικονομική, αλλά δεν ξεκίνησε έτσι. Προέκυψε, κυρίως, ως «κρίση αξιών» και επειδή αυτές οι αξίες είναι παγκόσμιες, το γεγονός ότι παντού κατακερματίστηκαν κατέληξε σε αυτό που σήμερα ζούμε ως παγκόσμια οικονομική κρίση.

Ειδικά στη χώρα μας, καθώς δεν μπορώ να γνωρίζω για αλλού, είναι βέβαιο ότι η κομματοκρατία επέδρασε και συνεχίζει να επιδρά αρνητικά. Δεν υπήρξε ποτέ αξιοκρατία. Δεν διοίκησαν οι άριστοι, αλλά οι εκλεκτοί εντεταλμένοι των κομμάτων και αυτό έφερε το αποτέλεσμα που βλέπουμε καθημερινά.

Στο σημείο αυτό να πω ότι μας απασχολεί και ως Δημοτική Αρχή το εν λόγω ζήτημα και γι’ αυτό τον λόγο στις 22/02/13 θα πραγματοποιηθεί εκδήλωση από το Ελεύθερο Λαϊκό Παν/μιο Αλιάρτου με θέμα «Κομματοκρατία: Αιτία της κρίσης και της παρακμής της χώρας». Εισηγητής θα είναι ο πρώην Πρύτανης του Παντείου Πα/μιου κος Γιώργος Κοντογιώργης.

Όσον αφορά στο λεγόμενο «χρίσμα», θεωρώ εξευτελιστικό το να επιδιώκουν τοπικοί άρχοντες, ή ο οποιοσδήποτε, χρίσμα. Προσωπικά δεν το έκανα και δεν θα το έκανα ποτέ. Εκτιμώ ότι ο ηγέτης, σε όποιον χώρο κι αν ηγείται, θα πρέπει να αποδείξει ότι είναι χαρισματικός και όχι «χρισματικός».

Α: Ανασύρουμε μια παλιά ατάκα και ρωτούμε: Υπάρχει «καρτέλ εργολάβων»;

Γ.Ν.: Εγώ δεν το έχω βιώσει μέχρι στιγμής. Βέβαια, οι εποχές είναι δύσκολες και τα έργα περιορισμένα. Ωστόσο, στα δύο χρόνια που είμαι Δήμαρχος και στα έργα που έχουμε κάνει, δεν έχω ζήσει κάτι τέτοιο. Ίσως να μην το επιτρέψαμε, αλλά σίγουρα δεν μπορώ να πω ότι έχω γνωρίσει κάποιο «καρτέλ» εργολάβων... η συνέχεια στον Αναπνευστήρα.


ΥΓ.: Εντός των ημερών θα ακολουθήσει εκτενέστατο αφιέρωμα σε αυτή την πολύ αξιόλογη προσπάθεια  Ήδη διαβάζουμε το τέταρτο ασπρόμαυρο τεύχος.

«Δεν έχεις συνηθίσει ακόμη το ασπρόμαυρο αν και πάντα σε γοήτευε η Γκερνίκα. Πώς να συνηθίσεις τον ασπρόμαυρο καθρέφτη που πάνω του φαίνεται το είδωλο της κοινωνίας που… έχει χρώμα. Δεν ψάχνει χρώμα».

Δεν υπάρχουν σχόλια: