Τρίτη, 17 Ιουλίου 2012

ΑΠΕ: συμμέτοχες σε ένα χρηματοοικονομικό παιχνίδι σε βάρος της κοινωνίας


Του Σταμάτη Στεφανάκου
Έχουμε διαβάσει, δει και έχουμε ακούσει για τα Βιομηχανικά Πάρκα Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας, ή αλλιώς ΒΑΠΕ. Οι υποστηρικτές τους λένε ότι θα αποτελέσουν βασικό πυλώνα ανάπτυξης της οικονομίας μας. Είναι όμως έτσι;
Οι υποστηρικτές τους θέτουν στα ως υπέρ μερικά από τα  ακόλουθα: Φιλικά προς το περιβάλλον από την στιγμή που δεν χρησιμοποιούν ορυκτούς πόρους.   Ευεργετικά προς την οικονομία, γιατί παράγουν με χαμηλό σχετικά κόστος ενέργεια. Θέσεις εργασίας. Ανταποδοτικές παροχές στις τοπικές οικονομίες. Σεβασμός στο περιβάλλον και στον άνθρωπο. Δυνατότητα  πώλησης της παραγόμενης ενέργειας ώστε να συμβάλουν στην μείωση του χρέους της χώρας.
Όλα αυτά φαίνονται υπέροχα. Ακούγονται ιδανικά και ταυτόχρονα προκύπτει και υπεραξία για τις επιχειρήσεις που αναλαμβάνουν την εκμετάλλευση πόρων όπως ο αέρας και ο ήλιος.
Η πραγματικότητα όμως, όχι μόνο δεν έχει σχέση με τα παραπάνω αλλά ακόμα χειρότερα, παρουσιάζεται διαστρεβλωμένα στο κοινό, κάτω από το ψευδεπίγραφο πρόσχημα της οικολογίας. Ας δούμε γιατί:
Οι ΑΠΕ έχουν την λογική να εφαρμόζονται σε μικρή κλίμακα, σε μέγεθος οικίας ,  το πολύ δήμου. Και φυσικά για να είναι φιλικές με το περιβάλλον   δεν πρέπει να είναι Βιομηχανικού τύπου εγκαταστάσεις.
Δεν είναι ευεργετικές για την οικονομία γιατί για να έχουν έσοδα χρειάζονται πρακτικά επιδοτήσεις για να γίνουν και να λειτουργήσουν, διαφορετικά γίνονται οι εταιρίες που τις διαχειρίζονται παθητικές.  Στην Ελλάδα, η παραγωγή ενέργειας από ΑΠΕ επιδοτείται σε κάθε λογαριασμό της ΔΕΗ και επιβαρύνει τον καταναλωτή ρεύματος. Αρά ποιο το όφελος; Στην πράξη αναφερόμαστε σε κρατικοδίαιτες εταιρίες…
Αλλοιώνουν την μορφολογία των βουνών λόγω του μέγεθος τους και καταστρέφουν την φυσική τους ομορφιά. Οι διανοίξεις δρόμων και οι χωματουργικές εργασίες που απαιτούνται επιβαρύνουν επιπλέον το φυσικό περιβάλλον.  Επίσης αλλάζουν ριζικά όχι μόνο το ιδιοκτησιακό καθεστώς των εκτάσεων που χρησιμοποιούν αλλά και της χρήσης της ίδιας της γης.
Δεν υπάρχει ολοκληρωμένο σύστημα ανακύκλωσης του εξοπλισμού που χρησιμοποιείται. Είναι ορατός κίνδυνος, να γεμίσει η πατρίδα μας εξοπλισμό, και εγκαταστάσεις , που θα περιέχει τοξικά υλικά , και κανείς δεν θα έχει τρόπο να τον διαχειριστεί.   Σε ένα πραγματικά άσχημο σενάριο, σκεφτείτε τι θα γίνει αν μια εταιρεία παραγωγής πτωχεύσει, ποιος θα συντηρήσει και θα αποκαταστήσει  αν χρειαστεί τον εξοπλισμό;
Οι θέσεις εργασίας που απαιτούνται για την εγκατάσταση, και συντήρηση των εγκαταστάσεων αυτών είναι ελάχιστές έως μηδενικές. Στην ουσία οι εγκαταστάσεις αυτές λειτουργούν αυτόματα.
Δεν υπάρχουν ουσιαστικές παροχές στις τοπικές κοινωνίες. Είναι εντελώς ανακριβές ότι θα δώσουν φτηνό ρεύμα ή κάποιας μορφής οικονομική αποζημίωση  στις περιοχές αυτές. Στις ελάχιστες περιπτώσεις, που υπάρχει κάποια παροχή, είναι σχεδόν αμελητέα σε σχέση με την συνολική επένδυση και τα κέρδη των εταιριών αυτών.
Δεν σέβονται το περιβάλλον και τον άνθρωπο, δεδομένου ότι στις περιοχές που εγκαθίστανται,  αφενός δεν είναι δυνατή η πρόσβαση τους  για λόγους ασφαλείας, και παρατηρείται αφετέρου αποψίλωση της πανίδας και της χλωρίδας.
Σημαντική είναι η ζημία και στο μεγάλο κεφάλαιο της πατρίδος μας τον τουρισμό δεδομένου ότι ποιος τουρίστας θέλει να βλέπει βουνά σκεπασμένα με ανεμογεννήτριες ή φολταβολταικά πάνελ;  Εξίσου σημαντικό είναι να σημειώσουμε ότι λειτουργούν απαγορευτικά σε μορφές τουρισμού όπως ο εναλλακτικός. ‘Αρα μιλάμε για σημαντικές ζημίες στον συγκεκριμένο τομέα της οικονομίας.
Δεν υπάρχει δυνατότητα διασύνδεσης μεταξύ χωρών μη όμορων μεταξύ τους για την μεταφορά ενέργειας. Το επιχείρημα ότι θα πουλάμε ρεύμα σε χώρες όπως πχ η Γερμανία , δεν μπορεί να υλοποιηθεί παρά μόνο μέσω λογιστικών χειρισμών και όχι με την μεταφορά ηλεκτρικού ρεύματος.
Όλος ο εξοπλισμός που χρησιμοποιείτε ή θα χρησιμοποιηθεί δεν παράγεται στην Ελλάδα. Είναι πανάκριβος και εισάγεται. Είναι δε αμφίβολο κατά πόσο είναι σχεδιασμένος για τις ελληνικές κλιματολογικές συνθήκες.
Δεν υπάρχει πραγματικά εθνικός σχεδιασμός για το τι ρεύμα καταναλώνεται σε κάθε περιοχή και πως αυτό θα μπορούσε να μειώση την εξάρτηση της χώρας μας από τους ορυκτούς  πόρους.
Ενώ οι ΑΠΕ είναι ότι απαραίτητες σε μια χώρα όπως η δική μας, και έχουν την δυνατότητα να μειώσουν το κόστος παραγωγής και κατανάλωσης ρεύματος από τον τελικό καταναλωτή, και να δημιουργήσουν νέες θέσεις εργασίας αυτό που βλέπουμε είναι μια υπερσυγκέντρωση κεφαλαίων που στην  ουσία δεν αφορούν την παραγωγή ή την βελτίωση της ζωής των ανθρώπων αλλά για να συμμετάσχουν σε ένα χρηματοοικονομικό παιχνίδι σε βάρος της κοινωνίας.
Αυτά όμως τα «παιχνίδια» πρέπει να μας βρουν ενωμένους και να αντισταθούμε  στις επιθυμίες κάποιων που με στόχο το προσωπικό όφελος και μόνο είναι έτοιμοι να θυσιάσουν την χώρα και την κοινωνία. 

Δεν υπάρχουν σχόλια: