Παρασκευή, 1 Ιουλίου 2011

Το Σύνταγμα στην πλατεία

Οι Λειβαδίτες πήγανε προχτές στην Πλατεία Συντάγματος κι είδαν εκεί ένα σύννεφο με αστυνομικά παντελόνια, αντιασφυξιογόνος μάσκες, κλομπ και χειροβομβίδες λάμψης κρότου να προγκάει τον κόσμο. Ένα σύννεφο που ερεθίζει τα μάτια και τους πνεύμονες και κάνει τα παιδιά έτοιμα να δεχτούν το κλομπ στο κεφάλι .

Όταν η κρατική βία ξεσπά δεν είναι κατά λάθος. Είναι η άλλη όψη ενός πολιτικού συστήματος χωρίς υπόληψη μεν αλλά με ισχύ δε. Η κρατική τρομοκρατία δεν ασκείται "από σπόντα" αλλά επί τούτου, για να τρομοκρατήσει τους πολίτες.

Εδώ και λίγο καιρό γίνεται ένας πόλεμος χαρακωμάτων, σαν μιλημένο ποδοσφαιρικό παιχνίδι: αυτοί θα ρίξουν αέρια, εμείς θα τους πετάξουμε σπασμένα μάρμαρα κι οι άλλοι θα απομακρυνθούν βήχοντας και με κόκκινα μάτια. Όποιος κάτσει ήσυχα και θέλει να συζητήσει, "να τα βρει" με την βία, θα φάει το κτύπημα από το κλομπ στο κεφάλι: "θέλω να με φοβάσαι έως τρόμου όταν με βλέπεις" είναι η απαίτηση του οργάνου καταστολής.

Όλο και περισσότερο οι λειτουργίες του κράτους, ως εφορία, ως αστυνομία, ως εκπαίδευση, ως τράπεζα, ως ασφαλιστικό ταμείο, γίνονται πιο βίαιες και απάνθρωπες. Αυτό δεν είναι ένδειξη αποδυνάμωσης του κράτους αλλά απροκάλυπτη επίδειξη της αποστολής του.

Στις πορείες και στις διαδηλώσεις γίνονται ασκήσεις για να μην σκουριάσουν και να είναι έτοιμοι, οι αστυφύλακες για τη μέρα που με υπηρεσιακή ψυχραιμία, θα σπάνε ανθρώπινα κεφάλια όχι με ματσούκια αλλά με σφαίρες. Κι αυτές τις τωρινές πρόβες-γυμνάσματα των φυλάκων, κάποιοι τις ονομάζουν αγωνιστικές κινητοποιήσεις και ναρκισσεύονται που αγωνίζονται για . . . ένα καλύτερο αύριο. ...η συνέχεια στον ΕΡΜΟ ΚΑΣΤΡΙΩΤΗ

Δεν υπάρχουν σχόλια: