Σάββατο, 25 Ιουνίου 2011

Για την συναυλία στην Ξερόβρυση

Καλησπέρα συντοπίτες συμπατριώτες!
Διαβάζοντας τα κείμενα σας αλλά και τα σχόλια των αναγνωστών, αποφάσισα να πω κι εγώ την άποψη μου. Εάν την θεωρείτε άξια δημοσίευσης στο πολύ καλό ιστολόγιο σας, θα χαρώ πολύ.
Για κάθε παρατήρηση και σχόλιο, στην διάθεσή σας. Καλή συνέχεια στην δημιουργική σας πορεία
Γιώργος Π. Λάντζας

Η μουσική είναι δημιουργία περίεργη. Από την αρχαιότητα ήδη, οι άνθρωποι απορούσαν και θαύμαζαν την μουσική και κυρίως σχεδόν θεοποίησαν τους καλλιτέχνες όπως ο Ορφέας. Πίστευαν μάλιστα ότι η όμορφη μουσική μπορεί να ημερώσει τα άγρια θηρία. Ο Μίκης Θεοδωράκης έχει διηγηθεί ότι όταν ήταν περιορισμένος από τη Χούντα στο σπίτι του, στο Βραχάτι, του έφερε ο Μάνος Ελευθερίου τα ποιήματα του (ανάμεσα τους το “το τρένο φεύγει στις 8”) κι άρχισε να συνθέτει την μουσική. Είχε τότε δύο σκυλιά το οποία συνήθιζαν να κάθονται στα πόδια του. Παρατήρησε ότι όταν έπαιζε σε κάποιο συγκεκριμένο τόνο, τα σκυλιά ηρεμούσαν έως ύπνου. Κι έτσι όλα τα τραγούδια αυτής της συλλογής είναι μπαλάντες γραμμένες σε αυτό τον αργό, απόμακρα λυπημένο τόνο. Όταν τα τραγουδούσαμε με την παρέα πάντως, δεν κοιμόμαστε.

Μου αρέσει να τραγουδάω και να ακούω μουσική, χωρίς προτίμηση, ότι παίζει το ράδιο, αλλά δεν κατάφερα να μάθω μουσική. Οπότε όταν βλέπω ανθρώπους να παίζουν και να τραγουδάνε και μάλιστα ως μέλη μιας ορχήστρας αυτό με εντυπωσιάζει: ο καθένας παίζει ακόμα και διαφορετικό ρυθμό και στο σύνολο ακούγεται κάτι όμορφο ή και όχι.

Όταν κάτι δεν μας αρέσει, το δείχνουμε και καλά κάνουμε. Διότι όπως είναι ιερό το δικαίωμα στην μουσική δημιουργία άλλο τόσο είναι ιερό το δικαίωμα στην κριτική. Αλλά η κριτική δεν πρέπει να είναι του . . . φτυσίματος: πρέπει να δίνει κουράγιο ειδικά στους νέους, στα παιδιά μας, να συνεχίσουν και να γίνουν καλύτεροι. Δηλαδή θα θέλαμε να σταματήσουν, να τα παρατήσουν;... για τη συνέχεια πατήστε ΕΔΩ

Δεν υπάρχουν σχόλια: