Τετάρτη, 6 Απριλίου 2011

Αμήχανος Δημοτικός Προϋπολογισμός

Υπάρχουν δύο τρόποι να βιώσει κάποιος την οικονομική κρίση. Ο ένας είναι να παρακολουθεί τα δελτία ειδήσεων σε όλα τα μέσα ενημέρωσης. Ο άλλος να μετράει τα λεφτά του. Περιττό να πως ποιός είναι ο πιο σαφής και . . . κατανοητός.

Ο σχολιασμός των δεδομένων για το εθνικό μας χρέος, την αδυναμία είσπραξης των φόρων, την ανυπαρξία επενδύσεων και θέσεων εργασίας γίνεται όλο και περισσότερο με τρόπο που αποτρέπει την κατανόηση και βυθίζει τον αποδέκτη όλης αυτής της πληροφόρησης στα ερέβη της απελπισίας. Όχι, λάθος. Η απελπισία έρχεται όταν ο πολίτης κάνει τους λογαριασμούς του και βλέπει το οικογενειακό έλλειμμα να μεγαλώνει.

Οι διάφοροι ειδικοί, συνειδητά είτε ασυνείδητα, δημιουργούν την βεβαιότητα ότι η διαχείριση των οικονομικών είναι κάτι εξαιρετικά δύσκολο και πολύπλοκο και απαιτεί ειδικούς κι εμπειρογνώμονες, καθηγητές και σοφούς, που να παίζουν στα δάκτυλα τις διαδικασίες ροής του παγκόσμιου. Ζητούν να υποκαταστήσουν την πολιτική λειτουργία των δημόσιων οικονομικών (και του Προϋπολογισμού) με ειδικούς τεσνικούς χειρισμούς. Το ότι τέτοιοι «ειδικοί» μας οδήγησαν ως εδώ, ως διαπίστωση και μόνο, από τους «σώφρονες» χαρακτηρίζεται λαϊκισμός και αναίδεια. Και πριν ακούσω να λέγεται ως αντίλογος το «ρε, με κάνεις εμένα Πρωθυπουργό και θα δεις!» σπεύδω να μιλήσω για τα οικονομικά του οίκου μας, του Δήμου μας δηλαδή... η συνέχεια στον ΕΡΜΟ ΚΑΣΤΡΙΩΤΗ.

Δεν υπάρχουν σχόλια: