Παρασκευή, 10 Δεκεμβρίου 2010

Από το "δεν έχουμε πετρέλαιο" στο "Κολυμπάμε στο πετρέλαιο"

Πολλά ακούγονται και γράφονται τελευταία για την πετρελαιοπιθανότητα περιοχών της χώρας μας. Αν γυρίσουμε όμως λίγο πίσω, θα δούμε ότι είχε προηγηθεί μια πλήρης απαξίωση της έρευνας Υδρογονανθράκων, για πάνω από 15 χρόνια. Το θέμα είχε επίσης υποβαθμισθεί και από το σύνολο σχεδόν των ΜΜΕ!!

Και ενώ, συνέβαιναν όλα αυτά και η πολυπόθητη αναθεώρηση της στρατηγικής αντί να παίρνει σάρκα και οστά απομακρυνόταν διαρκώς, μια μειοψηφία Επιστημόνων, Συνδικαλιστικών φορέων, κομμάτων και ΜΜΕ αγωνιζόταν να πείσουν για το αντίθετο, δηλαδή ότι η Ελλάδα δεν είναι "ψωροκώσταινα", ότι πρέπει να διατηρηθεί η ΔΕΠ-ΕΚΥ Α.Ε σαν αυτόνομη κρατική Εταιρεία και να συμμετέχει στις παραχωρήσεις περιοχών, να παραμείνει η Έρευνα σαν ξεχωριστός κλάδος στα ΕΛΠΕ, ότι οι έρευνες πρέπει να συνεχιστούν και να περάσουμε στο 2ο Γύρο παραχωρήσεων κ.ά., όλα αυτά φάνταζαν να μη ακούγονται από κανέναν, όταν ξαφνικά τα πάντα άλλαξαν.

Από το η "Ελλάδα δεν έχει πετρέλαιο" γίναμε ξαφνικά Σαουδική Αραβία, αν πιστέψουμε καθηγητές κι' επιστήμονες που παρελαύνουν σ' εκπομπές της τηλεόρασης και που ας σημειωθεί μέχρι χθες συνηγορούσαν για το αντίθετο ή κρατούσαν το στόμα τους κλειστό.

Αναρωτιέται λοιπόν κανείς από πού αντλούν αυτή την σιγουριά για τα γιγαντιαία κοιτάσματα, τα οποία θα θέλαμε πρώτοι απ' όλους εμείς, που αντιπαλεύουμε χρόνια τώρα την θεωρία της 'ψωροκώσταινας', να χειροκροτήσουμε. Τα επιστημονικά δεδομένα όμως είναι φτωχά και δεν δικαιολογούν αυτούς τους ενθουσιασμούς. Βέβαια στην προσπάθειά τους να πείσουν αναμειγνύουν ινστιτούτα, μελέτες από άλλες περιοχές, ερευνητικές επιτυχίες άλλων μεσογειακών κρατών, αλλά όλα αυτά δεν φτάνουν για να γεμίσουν την σχεδόν ανυπαρξία στοιχείων για τις περιοχές που αναφέρονται. Φτάνουν δε σε ακραίες καταστάσεις υποστηρίζοντας ότι με τα έσοδα θα αποπληρώσουμε το χρέος.

Τι να πιστέψουμε ότι η επιθυμία τους για την ανέρευση πετρελαίου είναι τόσο μεγάλη που επηρέασε την λογική τους; Ότι η φιλοδοξία τους να καταλάβουν θέσεις στον πολυσυζητημένο Φορέα είναι τόσο μεγάλη, που γίνονται άθελα τους όργανα σκοτεινών συμφερόντων;

Τα ΜΜΕ αξιοποιώντας τις υπερβολές που λέγονται διαμορφώνουν την κοινή γνώμη και όλο και πιο συχνά ακούμε " να τα βρούμε με τους Τούρκους" , "να τα δώσουμε τα πετρέλαια" , "να βάλουμε νερό στο κρασί μας". Είναι τυχαίο που όλη αυτή η καμπάνια παραπληροφόρησης ξετυλίγεται σήμερα που το ΔΝΤ και ΕΚΤ καθορίζουν τις τύχες της πατρίδας μας; Μήπως η υπεραισιοδοξία για την ανεύρεση μεγάλων κοιτασμάτων τροφοδοτεί μια υποχωρητικότητα, -με την προσδοκία υψηλών εσόδων από το πετρέλαιο-, σε θέματα εθνικής κυριαρχίας;

Υπάρχει όμως προϊστορία στην εκμετάλλευση του πετρελαίου στην χώρα μας. Είναι  γνωστή η καταλήστευση του κοιτάσματος του Πρίνου από την DENISON, οι υπερτιμολογήσεις, ο αγώνας για επαναδιαπραγμάτευση της αρχικής σύμβασης, το πώς πέρασε ο Πρίνος στον έλεγχο μιας παρέας "τοπικών" παραγόντων και αργότερα στην πλήρη δικαιοδοσία ενός αμφιλεγόμενου επιχειρηματία, οι ψευδείς ανακοινώσεις για ανεύρεση γιγαντιαίου κοιτάσματος και τα παιχνίδια με την μετοχή της REGAL OIL στο χρηματιστήριο του Λονδίνου, η ποινή για εξαπάτηση των μετόχων από το χρηματιστήριο, η σκανδαλώδης παράταση της σύμβασης το 2008.

Ξέρουμε ότι πολλές πετρελαιοπαραγωγές χώρες ελάχιστα οφέλη έχουν από το πετρέλαιο και ότι σπαράσσονται από πολέμους και εμφύλιες διενέξεις. Ξέρουμε ότι το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο είναι μη ανανεώσιμη πηγή Ενέργειας. Γνωρίζουμε ότι είμαστε διαχειριστές ενός πλούτου που ανήκει και στις μελλοντικές γενιές.
Οφείλουμε λοιπόν να τον διαχειριστούμε με περίσκεψη, δεν έχουμε το δικαίωμα ούτε να τον καταναλώνουμε αλόγιστα , ούτε να τον χαρίζουμε σε Εταιρείες και γείτονες. Το πρόβλημα δεν είναι μόνο οικονομικό ταυτόχρονα διακυβεύονται θέματα προστασίας του περιβάλλοντος και το πιο σημαντικό απ' όλα θέματα εθνικής κυριαρχίας. Αν τα πράγματα εξελιχθούν έτσι, οδηγούμαστε με βεβαιότητα σε ένα χειρότερο αδιέξοδο που μπορεί να συμφέρει στις πολυεθνικές , αλλά δεν συμφέρει στον λαό μας.

Δ. Μπαμπασίκας [Γεωφυσικός]
      [perivallonsyriza]

Δεν υπάρχουν σχόλια: