Κυριακή, 5 Δεκεμβρίου 2010

Δύο χρόνια μετά...

Δύο χρόνια κλείνουν αύριο από τη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου. Σαν χθες θυμόμαστε τα γεγονότα. Το κείμενο που ανασύραμε από το αρχείο μας είχε γραφτεί και δημοσιευτεί τότε. Τον καυτό Δεκέμβρη του 2008. Αξίζει το κόπο να το διαβάσετε. Αφιερωμένο στη μνήμη του δεκαπεντάχρονου παιδιού που δολοφονήθηκε, αφιερωμένο στους αγώνες που έγιναν και ελπίζουμε να συνεχιστούν…

Μπάχαλο είστε...
Του Γ. Δελή
“Μπάχαλο την έκαναν την Αθήνα”. Γιατί δηλαδή πριν τι ήταν; Θα θίξω το μπουρδέλο αν την ονομάσω έτσι γιατί αυτό και οργάνωση έχει και σύστημα και μια ηθική δική του πολύ καλύτερη απ' αυτή που ευαγγελίζονται όλοι αυτοί που μας κυβερνούν από το κράτος των Αθηνών.
Ας αναρωτηθούμε εμείς οι ίδιοι πόσες φορές έχουμε σκεφτεί να τα κάνουμε μπάχαλο να τα κάψουμε όλα να ξεμπερδεύουμε μ’ αυτό το χάλι. Ένα χάλι που ξεκινάει απ’ τα γεννοφάσκια μας, σχολείο, σπουδές, στρατός, αναζήτηση δουλειάς, όλα ένα μάτσο χάλια.
Ελπίδα καμιά, προοπτική στον ορίζοντα μηδέν, όλοι σου φέρονται σαν σκουπίδι από τους υπάλληλους στις δημόσιες υπηρεσίες, τους ταμίες στις τράπεζες, στις εφορίες στα νοσοκομεία, παντού.
Και ένας απ' αυτούς που εσύ πληρώνεις για να τηρεί (υποτίθεται) την νομιμότητα και να σε προστατεύει απ τους κακούς γίνεται ο χειρότερος εφιάλτης σου και σκοτώνει το παιδί σου επειδή λέει, πάνω στην ”τρέλα” των ορμονών και της ηλικίας του την “είπε”.
Γιατί παιδί σου είναι ο Αλέξης και “αυτοί” θα το σκοτώνουν πάντα όσο μένεις αδρανής και εαυτούλης.
Είναι πόλεμος και “αυτοί” είναι αντίπαλοι. Μην αναρωτιέσαι λοιπόν γιατί τα κάνουν μπάχαλο.
Μπάχαλο είναι το ίδιο το κράτος, η δομή της κοινωνίας μας, εμείς οι ίδιοι που συντηρούμε όλο αυτό το σταύλο.
Το συντηρούμε φοβούμενοι μη χάσουμε τα όποια κεκτημένα μας, φοβούμενοι μη μας πάρουν κι αυτό το ξεροκόμματο που μας έχει απομείνει ενώ έχουν λεηλατήσει την ζωή μας έχουν σμπαραλιάσει τα όνειρά μας.
Προτιμούμε να υποστούμε όλους αυτούς τους εξευτελισμούς, όλες αυτές τις ταπεινώσεις, η καθημερινότητά μας να γίνεται συμπληγάδες πέτρες να μη θεωρούμε πια τίποτε προφανές, παρά να χάσουμε τη βολή μας και το καναπεδάκι μας.
Γύρω μας γίνεται της πουτάνας, μίζες, λαδώματα, διαφθορά, ψέματα, κερδοσκοπία ασύστολη, ξεπούλημα της γης μας, δικηγορίστικα κόλπα των εχόντων, ιερές μπίζνες των πνευματικών μας ταγών, πολιτικές συναλλαγές με σκοπό τον ίδιο πλουτισμό των εμπλεκομένων, πολιτικοί που τους ψηφίσαμε για να διαχειριστούν τις τύχες μας καλύτερα, και αυτοί το λιγότερο που κάνουν είναι να μας γράφουν στ αρχίδια τους.
Και ενώ τα βλέπουμε όλα αυτά, αντί να τους πάρουμε παραμάζωμα με την φυσική καταστροφική δύναμη που μας δίνει το δίκιο μας ξαναψηφίζουμε ακριβώς τους ίδιους για να συντηρήσουμε τις αυταπάτες και το βόλεμά μας.
Και εξακολουθούμε να αναρωτιόμαστε γιατί τα έκαναν γυαλιά καρφιά;
Όλοι εμείς δεν έχουμε δικαίωμα να αναρωτιόμαστε ούτε καν να ψιθυρίζουμε.
Το δικαίωμα ανήκει σ αυτούς που τάκαναν μπάχαλο, σ΄ όλους αυτούς που δεν έκαναν τίποτα παραπάνω από το να δείξουν σ όλους εμάς πως πρέπει να αντιδρούμε στη δράση όλου αυτού του συρφετού πού γαμάει τη ζωή μας.
Ανήκει σ όλους αυτούς που δεν έχουν ελπίδα, που δεν βλέπουν κανένα μέλλον, καμιά υπόσχεση για καλύτερη ζωή ,για ανθρώπινη διαβίωση και όχι μόνο σκληρή επιβίωση.
Σε όλους αυτούς που δεν ονειρεύονται πια, που δεν έχουν προοπτική ανθρώπου αλλά δίποδου ζώου υποταγμένου στις τυχοδιωχτικές διαθέσεις κάθε διεφθαρμένου αλήτη νεόπλουτου, πολιτικού, χρηματιστή, γιατρού, δικηγόρου, ιερωμένου.
Και βλέποντάς το νάρχεται, να καταντήσουν δηλαδή σαν εμάς φωνάζουν: Όχι δεν μας αρέσετε σας σιχαινόμαστε και εσάς και τον κόσμο που μας κληροδοτείτε, χάρισμά σας. Γιαυτό θα τα κάψουμε όλα. Τώρα που μπορούμε, τώρα που έχουμε καθαρό μυαλό και ανοιχτά μάτια. Τώρα που έχουμε την δύναμη που μας δίνει η ηλικία μας.
Δεν τα κάνουμε εμείς μπάχαλο, τάχετε κάνει εσείς πολύ νωρίτερα και με μεγαλύτερη ένταση.
Παραδειγματιστείτε από μας όσο είναι καιρός γιατί “αυτοί” θα σκοτώνουν τα παιδιά μας κατά συρροή και ατιμώρητα.
Αυτοί μας βλέπουν σαν εχθρούς όχι εμείς.
Αυτοί μας σκοτώνουν όχι εμείς.
Αυτοί δρουν εμείς αντιδρούμε, φυσική τάξη των πραγμάτων, καθαρή φύση.
Είναι πόλεμος. Συνταχθείτε.

Αναρτήθηκε από τα ΘΕΣΠΙΑΚΑ blog στις 14 Δεκεμβρίου 2008.

Δεν υπάρχουν σχόλια: