Κυριακή, 8 Μαρτίου 2009

Καπαρέλλι - Θεσπιακός 2 - 3.

Δύο αγώνες… Ένας ultra catenazio, και ένας Goal-Festival.
Ενώ χάζευα το πανέμορφο γήπεδο των Καπαρελαίων (το φανταζόμουν για δικό μας), ξαφνικά γύρω στις 3 και 20 συνειδητοποίησα οι Ριμοκαστραίοι ήμασταν πολλοί περισσότεροι από τους ντόπιους (Καπαρελαίους). Και για να πω την αλήθεια αν εξαιρέσουμε τους 6 με 7 Αλβανούς και 2 γέρους στην άκρη της κερκίδας δεν υπήρχε ψυχή Καπαρελάιου. Δεν μπορούσα να το εξηγήσω… αργότερα όμως γύρω στο 30ό λεπτό οι Καπαρελάιοι ερχόντουσαν έξι-έξι μέχρι που μαζεύτηκαν καμιά 50αρία (μέσα σε ένα 4λέπτο). Τότε κατάλαβα ότι μάλλον είναι προφήτες ή μάντες γιατί μέχρι το 30΄, πιο 30΄ δηλαδή όλο τα πρώτο ημίχρονο ήταν μια μπαρούφα και μισή. Μόλις δυο τελικές προσπάθειες (και οι δυο για τον Θεσπιακό), ένα γκολ και ultra catenazio. Σηκώθηκα από την θέση μου, για να κοιτάξω εάν προπονητές ήταν ο Ερέρα και ο Κλώνος του, αλλά ήταν οι Μπέκας και Τσίπης. Οι δύο ομάδες ήταν άχαρες και έπαιζαν τόσο αμυντικά που το παιχνίδι του Π.Α.Ο.Κ στο Καραϊσκάκη μπροστά σε αυτό θα το έλεγες total-football. Οι Θεατές γύρω μου (και των δύο ομάδων) έβριζαν, όχι τους παίκτες αλλά τους εαυτούς τους που αποφάσισαν να περάσουν με αυτόν τον τρόπο το Σαββατιάτικο απόγευμα. Τα πιτσιρίκια έπαιζαν κυνηγητό και οι μερικοί Αλβανοί ασπάζονταν.
Έτσι (με ένα τυχερό σχετικά γκολ, από τον Κλιάντι) το πρώτο 45λέπτο έλαβε τέλος...

Το δεύτερο ημίχρονο του αγώνα καθώς και αναλυτικό ρεπορτάζ στα ΘΕΣΠΙΑΚΑ-sport.

1 σχόλιο:

τρικυμία στο κρανίο είπε...

Θέλουμε και κανένα βιντεάκι παιδιά, γιατί δεν μπορούμε πάντοτε να ακολουθάμε την ομαδάρα μας