Τρίτη, 17 Φεβρουαρίου 2009

Mια μέρα σαν κι αυτή...

Κάποτε, πριν πολλά χρόνια, μια μέρα σαν κι αυτή, ξαφνικά, επέστρεψε η Άνοιξη.
Κι επειδή είχε λείψει πολύ κι είχε ξεχάσει να μιλάει, ξύπνησε τα μικρά ξωτικά που κοίμιζε πάντα στο φόρεμά της φωνάζοντας τους γλυκά πολύχρωμες καλημέρες! Τότε ...;
Το πιο μικρό απ' όλα τα ξωτικά, που αγαπούσε πολύ τον ύπνο, κοίταξε την Άνοιξη κατάματα και τη ρώτησε παραπονεμένα γιατί ...;
Η συνέχεια του κειμένου (Πηγή: armatan) και 8 φωτογραφίες του φίλου και συνεργάτη μας Δημήτρη Δημητρίου (DimDim), στα ΘΕΣΠΙΑΚΑ-photo.

3 σχόλια:

bill είπε...

Πάρα πολύ ωραίο το άρθρο αλλά και οι εικόνες.Μιας και βαδίζουμε πολλοι αυτόν τον καιρό σε μία εξεταστική (που ευτυχώς τελειώνει)εσείς μας ταξιδέψατε σε τόπους μαγικούς και ήρθαν απίστευτες εικόνες στο μυαλο...Ουυυφ ξεφύγαμε λίγακι...

Ανώνυμος είπε...

ωραίος ο dimdim αλλά το κείμενο;

dimdim είπε...

Το κείμενο το ''έκλεψα'' από ένα blog γιατί μου άρεσε.