Παρασκευή, 26 Σεπτεμβρίου 2008

Ελπίδα.


Εκτός από την μιζέρια που κατακλύζει κάθε μορφή της κοινωνικής μας ζωής συμβαίνουν και αισιόδοξα πράγματα που μας κάνουν να συγκινηθούμε και να ελπίζουμε.
Η 13χρονη Alexandra Toras γεννήθηκε στην Αμερική. Ελληνόπουλο τρίτης γενιάς περιγράφει γεμάτη περηφάνια την ελληνική καταγωγή της, σε σχολική εργασία που της ανατέθηκε, σχετικά με την πνευματική της κληρονομιά.


Εκεί απ' όπου είμαι, είμαι φτιαγμένη από πέτρα.
Από αρχαίους μαρμάρινους κίονες.
Είμαι φτιαγμένη από ιστορία, από έναν από τους αρχαιότερους πολιτισμούς στη γη,
που η ιστορία του είναι ακόμη ζωντανή στις μέρες μας.
Από γηραιά μέλη της οικογένειας που λένε ιστορίες για τις μέρες τις αρχαίες.
Είμαι φτιαγμένη από φρέσκα ψάρια και απολαυστικά επιδόρπια
από μέρες ζεστές , δουλειάς στα χωράφια ως τις ξένοιαστες νύχτες
που γιορτάζουν το σημαντικό.
Είμαι συνηθισμένη σε έναν πολύ χαλαρό τρόπο ζωής
και κάθομαι στην πλατεία και μιλώ σε κάθε περαστικό,
παίζοντας ένα δικό μας είδος τάβλι
και ταΐζοντας τα ζωντανά η μαγειρεύοντας για όλους
τους άντρες στο χωριό.
Είμαι από το αρχαιότερο χωριό της Ευρώπης,
με χήρες που αρνούνται να φορέσουν παρά μαύρο.
Προέρχομαι από ένα φρούριο κρυμμένο
από τους πειρατές για χρόνια εκατοντάδες.
Πηγαίνω στην εκκλησία και τους ακούω να λογομαχούν
για το ποιος θα ψάλει, ενώ βάρκες πηγαινοέρχονται τ΄απόβραδο στα νησιά.
Με τίποτα παρά ένα βράχο μονάχο που οι ντόπιοι ονομάζουν
εκκλησία.
Οι συγγενείς μου είναι σαν αρχαία αγάλματα
παγωμένα στον χρόνο που κάποτε ζούσαν έτσι οι άνθρωποι.


Alexantra Toras, Pittsburgh, Pennsylvania.
Για την αντιγραφή: Γιώργος Δελής
Μία ανάρτηση πριν τις εκατό (100)

7 σχόλια:

ησυχαστης είπε...

Για άλλη μια φορά επιβεβαιώνεται το ρηθέν ''ΧΑΡΑΣ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΑ ΠΟΥ ΕΛΛΗΝΟΞΕΧΝΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΣΙΚΑΓΟ ΜΕΣΑ ΖΕΙ ΣΤΗΝ ΛΕΥΤΕΡΙΑ'' πολύ καλό το κείμενο απο ένα κορίτσι που μπορεί να μην έχει πατήσει το πόδι του στην ΕΛΛΑΔΑ αλλά αισθάνεται λες και ζούσε χρόνια....

dimdim είπε...

Πολύ πολύ καλό!
Όλη η Ελλάδα σε δέκα γραμμές.
Τελικά μήπως αυτοί που δεν ζουν εδώ ξέρουν να εκτιμούν και να σέβονται την ιστορία μας περισσότερο από εμάς;

skroutz είπε...

Μήπως οι Έλληνες ζουν έξω;... Και εδώ ζουν ραγιάδες;... Μπράβο στο κορίτσι που μάλλον είναι από τα λίγα γραπτά εξ Αμερικής που προβάλλουν μια θετική εικόνα για την Ελλάδα και όχι στρεβλώσεις και ανακρίβειες.

think pink είπε...

Μα τι λέτε; Μήπως κάνετε προεκλογικό αγώνα για τον Άδωνη Γεωργιάδη; Τι άλλο θα ακούσουμε;

skroutz είπε...

Think pink. Αν γράφαμε ότι καίμε την ελληνική σημαία, θα μας έλεγες αχάριστους και επικίνδυνους. Αν αδιαφορούσαμε, θα μας έλεγες αχάριστους και μαλθακούς. Τώρα που ψευτοτιμήσαμε την άποψη της πιτσιρίκας μας λες ακροδεξιούς. Εσύ από την Αφροδίτη κατέβηκες ή βρήκες ένα πληκτρολόγιο και είπες να γράψεις κάτι εναλλακτικό;

think pink είπε...

Δεν ήξερα οτι όποιος διαφωνεί μαζί σου είναι εξωγήινος ή "εναλλακτικός".
skroutz you!

skroutz είπε...

Όποιος αποκλειστικά και μόνο διαφωνεί και έχει καυστικότατο ύφος, επιδέχεται ίδιου ύφους απαντήσεις. Επειδή αυτό σε ένα μπλοκ δεν προάγει τη συζήτηση αλλά τη σύγκρουση, δεν οφελεί. Αλλά σου ζητώ συγγνώμη... Κανείς δε μου έδωσε την αρμοδιότητα να σου πω να γράφεις τη γνώμη σου θετικά (έστω και αν διαφωνείς ριζικά)... Όπως είναι λογικό γράφε ό,τι σε κάνει να ξαλαφρώνεις...